هتل, رزرو هتل, سفر, راهنمای سفر, زورق, تور, hotel


موزه ها و بناهای قدیمی



شهر قدیمی
قسمت قدیمی‌تر شهر در کنار دیوارهای قلعه‌ی تاریکالا قرار دارد. کوچه‌های شهر قدیمی تو در تو در هم تنیده است و در زبان محلی به آن کالا می‌گویند. خانه‌های این منطقه اکثراً حیاط و بالکن چوبی دارند، همچنین در قسمت‌هایی از شهر قدیمی ویرانه‌هایی از ساخته‌های ایرانیان که زمانی بر گرجستان مسلط بودند به چشم می‌خورد.

میدان گورگاسالیس
یکی از بهترین جاها برای تعیین موقعیت در تفلیس، این میدان شلوغ و پرترافیک -به خاطر وجود بازار- است. از میدان پلی به کلیسای متخی کشیده شده است، این پل از روی رودخانه کواری عبور می‌کند و میدان را به این کلیسا مرتبط می‌سازد.

کلیسای ارامنه‌ی گئورگ مقدس
بالای میدان گورگاسالی، کلیسای جامع ارامنه سنت گئورگ مقدس قرار دارد. این کلیسا در سال ١٢٥١ میلادی ساخته شد. البته ساختمان فعلی مربوط به قرن هجدهم است. هرچند ورودی کلیسا به طرز غافلگیرانه‌ای کوچک است اما در عوض نقاشی‌های فوق‌العاده‌ای دیواره‌های ورودی را پوشانده. سایات نووا، شاعر دربار شاه ارکله، در سال ١٧٩٥ میلادی هنگام حمله‌ی ایران، درست در مقابل در این کلیسا کشته شد.

آبانوتوبانی
حمام‌های این منطقه، در جنوب تفلیس یک قطب اجتماعی را تشکیل داده‌اند که شهرتش نیز به خاطر وجود حمام‌های گوگرد است. این حمام‌ها همیشه معروف بوده‌اند و در حال حاضر نیز شلوغ هستند. الکساندر دوما و پوشکین در این حمام‌ها تن خود را شسته‌اند، ضمن این‌که دوما اذعان داشته که این بهترین استحمام در تمام عمرش بوده! اکثر حمام‌ها در قرن هفدهم ساخته شده‌اند و مثل خانه‌های زنبوری در یک کندو در تمام آبانو پخش هستند، یک علامت برای این حمام‌ها می‌تواند شکل خاص گنبدش باشد.

مسجد
در فاصله‌ی کوتاهی از حمام‌ها، در یک سربالایی، تنها مسجد تفلیس قرار دارد. این مسجد که در سال ١٨٩٥ ساخته شده از دوران لاورنتی بریا -١٩٣٠ میلادی- که به دوره‌ی دین‌ستیزی مشهور است، جان سالم به در برده. نکته‌ی جالب توجه در این مسجد این است که شیعیان و اهل تسنن در کنار هم در این مسجد نماز می‌گزارند. خیابانی که مسجد در آن واقع شده، بوتانیکوری نام دارد.

کلیسای ژواریس ماما
تاریخ ساخت این کلیسا به قرن پنجم میلادی برمی‌گردد، البته بازسازی‌های انجام شده بر روی ژاوریس ماما، آن را بیشتر یک کلیسای قرن شانزدهمی معرفی می‌کند. نقاشی‌های دیواری کلیسا به وسیله‌ی رنگ‌های قرمز و آبی ترمیم شده، فضای داخلی کلیسا بسیار آرام‌بخش و عارفانه است.

موزه تاریخ تفلیس
این موزه در دل یک کاروان‌سرای قدیمی جای گرفته است و نمایش‌گر عکس‌هایی مربوط به دوره‌ی شوروی و البته اشیای هنری مربوط به همان دوران است.

کلیسای جامع سیونی
در اصل در طی قرون ششم و هفتم میلادی ساخته شده، اما در طول زمان‌های بسیار آن‌قدر مورد مرمت و بازسازی و تغییرات قرار گرفته که به سختی می‌توان گفت کدام قسمت از آن به کدام زمان مربوط می‌شود. البته در این مورد استثنا هم داریم، قطع به یقین ایوان جنوبی یک کار پیمان‌کاری و سرهم‌بندی شده مربوط به دهه‌ی نود است. البته اکثر تغییرات به قرن سیزدهم باز می‌گردند اما خب گنبد نمازخانه‌ی جنوبی در قرن هفدهم اضافه شده. مقدس‌ترین و مهم‌ترین شی‌ئی که در این کلیسا نگه‌داری می‌شود صلیب سن نینو است که طبق افسانه‌ها از شاخه‌های درخت مو تشکیل شده و قدیس مربوطه یعنی سن نینو این شاخه‌های مو را با موهای خودشان بسته‌ و صلیب مزبور را درست کرده‌اند. بدلِ این صلیب در سمت چپ محراب قابل تماشاست، صلیب اصلی البته در جای امنی در داخل کلیسا نگه‌داری می‌شود.

قلعه ناریکالا
تا قبل از ساخته شدن برج تلویزیون تفلیس قلعه ناریکلا تنها چیزی بود که در آسمان توجه چشم را به خود جلب می‌کرد. ناریکالا همچنین یک نماد باستانی از تفلیس و استحکامات دفاعی‌اش به شمار می‌رود. دیوارهای قلعه به برهه‌های تاریخی مختلفی تعلق دارند، مثلاً اولین دیوار مربوط به قرن چهارم میلادی و زمانی است که ایرانی‌ها گرجستان را در دست داشتند و قلعه تنها یک دژ دفاعی بود، نه بیشتر. اکثر قلعه، به خصوص برج‌ها و ساختمان اصلی به دست اُُمرای عرب و در طول قرن هشتم ساخته شده. بعدها گرجی‌ها، فارس‌ها و ترک‌ها هر کدام قسمت‌هایی را به آن اضافه می‌کردند تا این‌که در سال ١٨٢٤ انفجار عظیمی بر اثر احتراق مهمات روسی که در قلعه انبار شده بود رخ داد، که نه تنها دیوارهای قلعه بلکه کلیسای سنت نیکلاس که درون قلعه قرار داشت را نابود کرد. ناریکالا در طول دهه‌ی نود به کمک رییس پلیس تفلیس بازسازی شد، از بالای قلعه چند نمای بکر و زیبا از شهر تفلیس قابل تماشاست. بیرون در قلعه مجسمه‌ی کارتلیس ددا (مادر گرجستان) قرار دارد. این مجسمه‌ی آلومینیومی ٢٠ متر طول داشته و یکی از سمبل‌های گرجستان است. در یکی از دستان این مجسمه شمشیر و در دست دیگر یک جام قرار دارد، که هر دوی این‌ها نماد گرجی‌ها به حساب می‌آیند. نشان‌هایی از میهمان‌نوازی و سلحشور بودن.

آولاباری
آولاباری خیلی توی چشم است، در قسمتی از تفلیس و روی صخره‌هایی که در شرق ساحل رود کواری قرار دارند واقع شده و به اندازه‌ا‌ی که پل متخی از شهر قدیمی دور می‌شود، امتداد می‌یابد. به خاطر ارتفاع و اِشرافی که به رودخانه داشت حداقل دوبار در طول تاریخ مورد استفاده‌ی متجاوزین به گرجستان قرار می‌گیرد. در سال ١٢٢٦ میلادی و بعد در سال ١٥٢٢، گرجی‌هایی را که مخالفت سیاسی یا مقاومتی در برابر پذیرش دین می‌کردند، از آن ارتفاع به پایین و درون رودخانه می‌انداختند. بله، رسم روزگار چنین است. در آولاباری یک مجسمه از شاه واختانگ گورگاسالی در حال اسب‌سواری وجود دارد. گورگاسالی در قرن پنجم تفلیس را پایتخت خود قرار داد. قصر داوود شاه این‌جا ساخته شده بود و ازدواج ملکه تامار در همین‌جا برگزار شده بود، قصر به همراه کلیسای کنار آن توسط مغول‌ها ویران شد. کلیسایی که امروزه در آولاباری می‌بینیم در قرن سیزدهم و توسط شاه دمتری تاودادبولی ساخته شده و در طول قرون بعدی هم چند بار مورد بازسازی قرار گرفته. در سال ١٩٧٤ کلیسا را به کل تبدیل به سالن تئاتر کردند و ده سال طول کشید تا دوباره کاربریِ کلیسا پیدا کند. روی تپه‌ی آولاباری یک سمبل مذهبی از گرجستان وجود دارد: کلیسای جامع سمیندا سامبا. کمی آن‌طرف‌تر هم کاخ ریاست جمهوری قرار دارد.

روستاولی و شهر جديد
اگر تفلیس موجود زنده بود، خیابان روستاولی که در یک و نیم کیلومتری شمال میدان تاویسو پلبیس قرار دارد، شاهرگش به حساب می‌آمد. طرح اولیه‌ی ساختش را روس‌ها در قرن نوزدهم دادند و الان با ساختمان‌های شیک و مهم پر شده است. این خیابان برای پیاده‌روی عالی است. برنامه‌ی نوسازی خیابان روستاولی تصمیم دارد که با حفظ نمای ساختمان‌ها و مرمت آن‌ها، کاشتن گل و احداث مسیرهای جدید که خودرو در آن اجازه‌ی تردد و پارک کردن نداشته باشد بر زیبایی آن بیافزاید.

ميدان تاويسوپلبيس
میدان تاویسوپلبیس با ميدان آزادی، قبلاً ميدان لنين نام داشت. هتل ماريوت در غرب و سالن بزرگ شهر در جنوب آن قرار گرفته است. آخرین مجسمه‌ی لنین در گرجستان این‌جا ایستاده بود كه در سال ١٩٩٠ سرنگونش کردند و به جای آن مجسمه‌ی طلاییِ سنت گئورگ قراردارد.

موزه هنر‌های زیبا
در شمال شرقی میدان تاویسوپلبیس قرار گرفته و سعی کرده به طرز جامعی هر چیزی که به نوعی با هنر گرجستان در ارتباط است را درونِ خود داشته باشد. این اشیا از قرون قبل از میلاد مسیح تا دوران معاصر را در برمی‌گیرند. بعضی از بخش‌ها به خاطر مشکل تهویه هوا بسته هستند. برجسته‌ترین بخش موزه بخش گنجینه‌هاست، که بدون پرداخت پول می‌توانید از وجود راهنمای موزه هم استفاده کنید. بخش گنجینه شامل مجموعه‌ای است غنی از تندیس‌ها، جواهرات و صلیب‌هایی که از فلزات ارزشمند مثل طلا و نقره درست شده‌اند اکثر این اشیا از سرتاسر گرجستان و منطقه‌ی گرجستانِ باستان و کلیساها و صومعه‌های موجود در آن مناطق -بیشتر منظور ترکیه‌ی امروزی است- کشف و به این موزه انتقال داده شده‌. خیلی از اشیا و میراث فرهنگی گرجی‌ها که برایشان مقدس و متبرک است در این موزه نگه‌داری می‌شوند که از میان آن‌ها می‌توان به صلیب روی سینه‌ی ملکه تامار اشاره کرد که چهار زمرد، پنج یاقوت و شش مروارید، در آن به کار رفته است. این تنها عتیقه‌ی شخصی ِ شناخته شده مربوط به پادشاهی قرن دوازدهم میلادی است. از دیگر بخش‌های مشهور موزه می‌توان نقاشی‌های نیکو پیرعثمانی، صنایع دستی‌ و اشیای هنری ایرانی و آذربایجانی و نقاشی‌های گرجی، اروپایی و روسی ِ مربوط به قرن نوزدهم را نام برد که مشخصاً تحت تاثیر انقلاب روسیه خلق شده‌اند.

موزه‌ی پول
موزه‌ی پول که در میدان تاویسوپلبیس قرار دارد، در تفلیس موزه‌ی معروفی به حساب می‌آید. موسس این موزه، بانک ملی ِ گرجستان بوده. در این موزه شما سیر تحول پول گرجستان، از قرن ششم قبل از میلاد تا حال حاضر را مشاهده می‌کنید که شامل کوپن‌های انحصاری که تا قبل از معرفی لاری به عنوان پول ملی استفاده می‌شد هم، می‌شود.

وَک
منطقه‌ی اعیان‌نشینی است که البته کمی با تفلیس فاصله دارد، خانه‌ی اکثر افراد مشهور در این منطقه قرار گرفته و پر است از مراکز خرید، رستوران و کافه. می‌گویند وَک روی قبرستانی که به قربانیان سال‌های دهه‌ی سی اختصاص داشته ساخته شده، شهرت وَک عمدتاً به خاطر وجود دانشگاه ملی تفلیس در آن است. علاوه بر دانشگاه، وَک یک دریاچه‌ی بسیار مشهور دارد که به نام دریاچه‌ی لاک‌پشت‌ها می‌شناسندش و می‌شود در آن ماهی‌گیری هم کرد.



سفر
.