هتل, رزرو هتل, سفر, راهنمای سفر, زورق, تور, hotel

برای سفر به نخجوان احتیاج به ویزا -اگر تابعیت ایران را دارید- نخواهید داشت. بعد از عبور از مرز، تاکسی‌ها منتظر شما هستند تا شما را به نخجوان برسانند. فاصله‌ی نخجوان تا مرز جلفا تنها ٤٠ کیلومتر است، جاده‌ها هم از امنیت بالایی برخوردارند. از نظر شکل و شمایل ساختمان‌های نخجوان و محیط شهری شبیه سایر شهرهای آذربایجانند اما تمیزتر و خلوت‌تر از آن‌ها هستند. آب و هوای نخجوان نیمه‌خشک بوده، خصوصاً تابستان‌ها آفتاب سوزانی دارد. اما زمستان‌ها سخت و پر برف هستند، از این رو می‌توان گفت که آب و هوای نخجوان تا حد خیلی زیادی شبیه به استان‌های شمال‌غربی ایران است. بهترین وقت برای رفتن به نخجوان، تابستان و بهار است.

می‌گویند نخجوان مهد فرهنگ و تاریخ آذری است، در لغت اما معنای نخجوان، نخستین استراحتگاه است. نخجوان تکه‌ای جدا از آذربایجان است، از جمهوری آذربایجان دور افتاده و بین ایران و ارمنستان-که مناسبات سیاسی‌اش با آذربایجان چندان دوستانه نیست- قرار گرفته و در حقیقت به صورت یک جمهوری خودمختار اداره می‌شود. آذربایجان از طریق نخجوان با ترکیه هم‌مرز می‌شود. این مرز کوتاه، برای آذربایجان اهمیت اساسی دارد و خیلی از مبادلات تجاری با ترکیه از طریق نخجوان صورت می‌گیرد. به علاوه پروازهایی که از باکو به نخجوان انجام می‌شود نقشی اساسی در اقتصاد این منطقه بر عهده دارند. می‌گویند عمر نخجوان به دوران نوح می‌رسد، کشتی‌اش در نخجوان در هم شکسته و بعد در کو‌ه‌های آرارات- در ارمنستان- به گل نشسته. ممکن است این داستان را باور نکنید، اشکال ندارد، به هر حال غرض این‌که نخجوان عمری دراز دارد. این جمهوری خودمختار بر اساس معاهده‌ی ترکمن‌چای در ١٨١٨ میلادی از ایران جدا شد، بعدها هم ارامنه با تصرف مناطقی از آذربایجان موجب جداافتادگی این تکه از آذربایجان شدند. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بین ارمنستان و آذربایجان جنگ در گرفت و ارتباط زمینی نخجوان با آذربایجان قطع شد. نباید فراموش کرد که استان نخجوان چند شهر مهم علاوه بر مرکزش نخجوان، در خود دارد. اردوباد، جلفا، بابک، شرور، شاهبوز، سدرک و کنگرلی از این جمله‌اند. این جمهوری خودمختار در جنوب منطقه‌ی قفقاز و شمال رود ارس محصور شده، مساحتش ٥٥٠٠ کیلومتر مربع است و جمعیتش را در سال ٢٠٠١ بیش از ٤٠٠٠٠٠ نفر تخمین زدند.

مهم‌ترین دیدنیِ نخجوان مقبره مومنه خاتون است که در واقع یک برج هشت ضلعی آجری است و تا حدود زیادی نماد شهر هم محسوب می‌شود. بعد از مقبره مومنه خاتون، مهم‌ترین و شاید کنجکاوی‌برانگیزترین جاذبه‌ی دیدنی، غارِ اصحاب کهف است، بله. درست است شما در نخجوان هستید شهری که کشتی نوح در آن در هم شکشته و اصحاب کهف در آن خوابیده‌اند! از لحاظ موزه نخجوان چیزی کم ندارد، موزه‌ی قوچ‌های سنگی، موزه‎‌ فرش، موزه‌ی حیدر علی‌اف رییس‌جمهور پیشین آذربایجان هر نوع سلیقه‌ای با هر علاقه‌ای را -علاقه‌مندان به سنگ، علی‌الخصوص قوچ‌های سنگی، علاقه‌مندان به فرش و علاقه‌مندانِ حیدر علی‌اف!- اغنا می‌کنند.

اجناس بازار در نخجوان ترکیبی است از کالاهای روسی، ترک، ایرانی و طبق معمول چینی! بازار ٥٧ یک بازار روباز است که به صورت غرفه‌ای تقسیم‌بندی شده است و هر روز جز یک‌شنبه دایر است، در بیرون این بازار هم میوه و سبزی و ماهی می‌فروشند. در نخجوان بازار مدرن هم پیدا می‌شود. مرکز تجارت مهم‌ترین، مدرن‌ترین و بزرگ‌ترین پاساژ در نخجوان است و در طبقه‌ی بالایش، هتل تجارت واقع شده. الیش و ریش هم فروشگاهی است که صرفاً کالاهای تولید ترکیه -عمدتاً خوراکی- می‌فروشد و قیمت‌هایش هم با داخل ایران فرق چندانی ندارد. برای جابه‌جایی در سطح شهر، بهترین وسیله تاکسی است که همیشه هم در دسترس است. نرخ تاکسی‌ها مصوب و ثابت بوده و برای جابه‌جایی درون شهری مبلغی در حدود دوهزار تومان باید بپردازید. از لحاظ امکانات نیز، در تمام شهر صرافی، دستگاه خودپرداز و کافی‌نت -بیشتر از حد مورد نیاز! - پیدا خواهید کرد.


سفر
.